Infinitivo: Gerundio: Participio: |
mancar mancando
mancado |
Definición |
En Inglés
En Francés
En Portugués |
|
|
| Indicativo |
| |
presente |
imperfecto |
pretérito |
futuro |
condicional |
yo tú él, ella, Ud. nosotros vosotros ellos, ellas, Uds. |
manco mancas manca mancamos mancáis mancan |
mancaba mancabas mancaba mancábamos mancabais mancaban |
manqué mancaste mancó mancamos mancasteis mancaron |
mancaré mancarás mancará mancaremos mancaréis mancarán |
mancaría mancarías mancaría mancaríamos mancaríais mancarían |
| Tiempos compuestos comunes |
| |
pretérito perfecto |
pluscuamperfecto |
futuro perfecto |
condicional perfecto |
yo tú él, ella, Ud. nosotros vosotros ellos, ellas, Uds. |
he mancado
has mancado
ha mancado
hemos mancado
habéis mancado
han mancado
|
había mancado
habías mancado
había mancado
habíamos mancado
habíais mancado
habían mancado
|
habré mancado
habrás mancado
habrá mancado
habremos mancado
habréis mancado
habrán mancado
|
habría mancado
habrías mancado
habría mancado
habríamos mancado
habríais mancado
habrían mancado
|
| Subjuntivo |
| |
presente |
imperfecto |
futuro |
yo tú él, ella, Ud. nosotros vosotros ellos, ellas, Uds. |
manque manques manque manquemos manquéis manquen |
mancara o mancase mancaras o mancases mancara o mancase mancáramos o mancásemos mancarais o mancaseis mancaran o mancasen |
mancare mancares mancare mancáremos mancareis mancaren |
| Imperativo |
| |
presente |
|
|
|
|
(yo) (tú) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes) |
- manca manque manquemos mancad manquen |
|
|
|
|