rent
Für das Verb: "to rend"
| Simple Past: | rent |
| Past Participle: | rent |
Pocket Oxford-Duden German Dictionary © 2008 Oxford University Press:
rent /rent/
- Substantiv (for house etc.) Miete, die;
(for land) Pacht, die.
- transitives Verb
- (use) mieten [Haus, Wohnung usw.];
pachten [Land];
mieten [Auto];
- (let) vermieten [Haus, Auto usw.] (to Dat., an + Akk.);
verpachten [Land] (to Dat., an + Akk.).
- (use) mieten [Haus, Wohnung usw.];
rent: rent boy Substantiv (coll.) Strichjunge, der (salopp); rent rebate Substantiv Mietermäßigung, die;
rent tribunal Substantiv Mietgericht, das
rent tribunal Substantiv Mietgericht, das
'rent' konnte auch in diesen Einträgen gefunden werden.
Englisch:
Deutsch:
aufschlagen
- bezahlbar
- erhöhen
- gepfeffert
- horrend
- kalt-
- leasen
- Miete
- Miet-
- Pacht-
- Verleih
- vermieten

