- Del verbo cantar: (conjugar)
- canté es la:
- 1ª persona singular (yo) pretérito indicativo
- cante es la:
- 1ª persona singular (yo) presente subjuntivo
- 3ª persona singular (él/ella/usted) presente subjuntivo
- 3ª persona singular (él/ella/usted) imperativo
Gran diccionario español-portugués português-espanhol © 2001 Espasa-Calpe S.A., Madrid:cante | | I | m | | 1 | canto, m. c. jondo canto popular cigano-andaluz.,
| | 2 | dar el c. (fig) (fam) chamar a atenção, (arg) (fig) (delatar) abrir a boca
| Gran diccionario español-portugués português-espanhol © 2001 Espasa-Calpe S.A., Madrid:cantar | | I | m | | 1 | cantiga, ƒ. cantar, m. c. de gesta (Hist) (Liter) cantiga de gesta.,
| | 2 | eso es otro c. (fig) (fam) isso é outra coisa, isso é outra conversa
| Gran diccionario español-portugués português-espanhol © 2001 Espasa-Calpe S.A., Madrid:cantar | | I | vtr cantar, c. bingo cantar bingo, c. una canción cantar uma canção, c. victoria cantar vitória.,
| | II | vi | | 1 | cantar.,
| | 2 | (fig) (fam) abrir a boca, lo interrogaron hasta que cantó o interrogaram até que abriu a boca.,
| | 3 | (fam) (oler) feder, ¡cómo canta este jersey amarillo! como fede este sueter amarelo!,
| | 4 | ser algo coser y c. (fig) (fam) ser algo uma moleza, ¡ya canta! (fig) (fam) já passou dos límites!, siempre dice que está enferma, ¡ya canta! sempre diz que está doente, já está passando dos límites!
|
' cante' también aparece en estas entradas: Preguntas en los foros con la(s) palabra(s) 'cante' en el título:Ningún título tiene la(s) palabra(s) 'cante'.
Conjugador de verbos.
|